سازمان حقوق بشر هانا مطلع شده است که بامداد شنبه ۱۶ خرداد ۱۴۰۵، هیرش شریفیان، کودک ۱۷ ساله اهل روستای پالنگان از توابع کامیاران، پس از مراجعه به ستاد خبری اداره اطلاعات این شهرستان بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شده است.
بر اساس اطلاعات دریافتی، نیروهای وزارت اطلاعات ابتدا با ورود خشونتآمیز به منزل خانوادگی وی در روستای پالنگان و شکستن در ورودی، قصد بازداشت او را داشتهاند، اما به دلیل حضور نداشتن هیرش در منزل، از خانواده خواستهاند که او را فوراً به ستاد خبری اداره اطلاعات کامیاران معرفی کنند. هیرش شریفیان همان روز همراه پدر خود به این نهاد امنیتی مراجعه کرد، اما پس از ورود بازداشت شد.
با گذشت شش روز از بازداشت، خانواده این کودک همچنان از محل نگهداری، وضعیت جسمانی و روانی، مرجع صادرکننده دستور بازداشت و اتهام احتمالی وی بیاطلاع ماندهاند. این وضعیت، از منظر حقوق کودک، مصداق نگرانی جدی نسبت به بازداشت خودسرانه، محرومیت از تماس خانوادگی و نقض تضمینهای دادرسی ویژه اطفال و نوجوانان است.
سازمان حقوق بشر هانا تأکید میکند که بر اساس ماده ۳۷ کنوانسیون حقوق کودک، که ایران به آن پیوسته و طبق ماده ۹ قانون مدنی در حکم قانون داخلی است، بازداشت کودک باید فقط به عنوان آخرین راه چاره و برای کوتاهترین مدت ممکن اعمال شود. همچنین مطابق ماده ۲۸۵ قانون آیین دادرسی کیفری، تحقیقات مقدماتی درباره افراد ۱۵ تا ۱۸ سال باید در دادسرای ویژه نوجوانان انجام شود و مطابق ماده ۲۸۷ همان قانون، اصل در مرحله تحقیقات، سپردن طفل یا نوجوان به والدین، اولیا یا سرپرست قانونی است، نه نگهداری امنیتی در مکان نامعلوم.
رفتار نیروهای امنیتی در این پرونده، از جمله ورود خشونتآمیز به منزل، انتقال به مکان نامعلوم، قطع اطلاع خانواده و عدم دسترسی فوری به وکیل، با حداقل تضمینهای حقوق کودک و دادرسی عادلانه سازگار نیست. بازداشت یک کودک ۱۷ ساله در یک فرایند امنیتی، بدون اطلاعرسانی شفاف به خانواده و بدون نظارت مرجع صالح ویژه نوجوانان، مسئولیت مستقیم مقام قضایی و امنیتی استان را در قبال سلامت و حقوق وی ایجاد میکند.
سازمان حقوق بشر هانا دادستان استان کردستان و مدیرکل اطلاعات استان را مسئول مستقیم حفظ سلامت جسمانی و روانی هیرش شریفیان میداند و خواستار اعلام فوری محل نگهداری، دسترسی خانواده و وکیل، رعایت دادرسی ویژه اطفال و نوجوانان و آزادی فوری اوست.