بر اساس بررسی سازمان حقوق بشر هانا، طی کمتر از یک ماه دستکم پنج کودک در سنندج هدف حمله سگهای بلاصاحب قرار گرفتهاند. در این حوادث، یک کودک خردسال جان باخته و چند کودک دیگر با جراحات جدی به بیمارستان منتقل شدهاند. تازهترین مورد روز ۱۵ مرداد ۱۴۰۵ رخ داد که طی آن آراد مجیدی هنگام بازی مورد حمله چند سگ بلاصاحب قرار گرفت.
این حوادث دیگر قابل تقلیل به موارد پراکنده حیوانگزیدگی نیست. پیش از این، در ۱۸ تیر یک دختر ۱۲ ساله در شهرک سعدی مورد حمله قرار گرفت، در ۲۹ تیر کودکی خردسال در محله کلکهجار بر اثر جراحات ناشی از حمله سگ جان باخت و در ۴ مرداد نیز دو کودک دیگر در شهرک زاگرس مجروح شدند.
پس از مرگ کودک کلکهجار، دادگستری کردستان از تشکیل پرونده قضایی با محور بررسی قصور و ترک فعل مسئولان و بازداشت دو مدیر شهرداری سنندج خبر داد. با وجود این، وقوع حملات بعدی نشان میدهد خطر همچنان پابرجا بوده و اقدامات اتخاذشده برای تأمین امنیت کودکان کفایت نداشته است.
مسئولیت شهرداری در این زمینه صرفاً مدیریتی یا اخلاقی نیست. بند ۱۵ ماده ۵۵ قانون شهرداری، مقابله با حیوانات بلاصاحب و رفع خطر ناشی از آنها را در شمار تکالیف قانونی شهرداری قرار داده است. در چنین وضعیتی، تکرار حوادث پس از هشدارهای مکرر و پس از مرگ یک کودک، مسئله اطلاع قبلی مقام عمومی از یک خطر مشخص و قابل پیشبینی را مطرح میکند. هرگاه چنین خطری شناخته شده باشد، خودداری از اتخاذ تدابیر مؤثر میتواند مبنای بررسی مسئولیت مدنی و حسب مورد مسئولیت شخصی مدیران ذیربط قرار گیرد.
موضوع از منظر حقوق کودک نیز واجد اهمیت جدی است. جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون حقوق کودک ملتزم است. مواد ۳ و ۶ این کنوانسیون، دولت و نهادهای عمومی را مکلف میکند منافع عالیه کودک را در اقدامات خود مورد توجه اساسی قرار دهند و از حق ذاتی کودکان بر حیات، بقا و رشد حمایت کنند. ماده ۲۴ کنوانسیون نیز حق کودک بر برخورداری از بالاترین استاندارد قابل حصول سلامت را به رسمیت میشناسد. این تعهدات تنها ناظر بر خودداری دولت از تعرض مستقیم به کودکان نیست، بلکه شامل اتخاذ تدابیر لازم در برابر خطرهای شناختهشده و قابل پیشگیری نیز میشود.
تداوم این حملات متعاقب هشدارهای قبلی و جانباختن یک کودک، مبین عدم توجه به حقوق بنیادین کودکان در نظام مدیریت شهری سنندج است. مسئله اصلی صرفاً حضور سگهای بلاصاحب نیست، بلکه استمرار خطری است که نهادهای مسئول از آن آگاه بودهاند و با این حال از تکرار آن جلوگیری نکردهاند.