بر اساس اطلاعات رسیده به سازمان حقوق بشر هانا، طی ماه‌های اخیر شماری از ساکنان روستاهای اطراف بوکان، در پی فقر، بیکاری و دشواری‌های معیشتی، به قطع و فروش درختان بلوط برای تأمین هزینه‌های زندگی روی آورده‌اند. این وضعیت، علاوه بر تهدید پوشش جنگلی منطقه، از فشارهای اقتصادی بر جوامع روستایی حکایت دارد.
درختان بلوط نقش مهمی در حفظ خاک، جلوگیری از فرسایش و پایداری زیست‌بوم منطقه دارند. قطع این درختان، با توجه به زمان طولانی موردنیاز برای بازسازی جنگل‌های بلوط، می‌تواند پیامدهای زیست‌محیطی ماندگاری برای ساکنان منطقه و نسل‌های آینده داشته باشد.
از منظر حقوق بشر، حق برخورداری از محیط زیست سالم از جمله حقوقی است که در ادبیات حقوقی ذیل حقوق همبستگی یا نسل سوم حقوق بشر بررسی می‌شود. این حق، علاوه بر منافع فردی، به حقوق جمعی جوامع و مسئولیت حفظ منابع طبیعی برای نسل‌های آینده مربوط است. مجمع عمومی سازمان ملل متحد نیز در قطعنامه ۷۶/۳۰۰ مصوب سال ۲۰۲۲، حق برخورداری از محیط زیست پاک، سالم و پایدار را به‌عنوان یکی از حقوق بشر به رسمیت شناخته است. بر این اساس، تخریب جنگل‌های بلوط صرفاً مسئله‌ای زیست‌محیطی نیست، بلکه می‌تواند برخورداری جوامع محلی و نسل‌های آینده از این حق را نیز تهدید کند.
هانا تأکید می‌کند که حفاظت از جنگل‌ها نباید به برخورد با ساکنان محروم روستایی محدود شود. دولت موظف است در کنار حفاظت از منابع طبیعی، با اتخاذ سیاست‌های مؤثر برای کاهش فقر، ایجاد اشتغال و تأمین معیشت پایدار، از قرار گرفتن شهروندان در شرایطی که بقای اقتصادی آنان به تخریب محیط زیست وابسته شود، جلوگیری کند. تا زمان تنظیم این گزارش، آمار دقیقی از شمار درختان قطع‌شده و میزان خسارت وارده در دسترس نیست.