بر اساس گزارش‌های رسیده به سازمان حقوق بشر هانا، زهرا سلیمانی، زن ۳۲ ساله اهل هرسین، روز ۱۶ مهرماه ۱۴۰۵ در پی اعمال خشونت شدید از سوی اعضای خانواده‌اش به قتل رسیده است. بنا بر اطلاعات دریافتی، زهرا پیش از مرگ به‌شدت مورد ضرب‌وشتم و مورد شکنجه قرار گرفته، دست‌ها و پاهایش شکسته شده و سرانجام بر اثر خفگی جان باخته است.
انگیزه این زن‌کشی، آنچه «ناموس» خوانده می‌شود، گزارش شده است. سازمان حقوق بشر هانا تأکید می‌کند که «ناموس» نه حقی بر بدن و زندگی زنان ایجاد می‌کند و نه می‌تواند توجیهی برای خشونت و سلب حیات آنان باشد. این مفهوم در مناسبات مردسالارانه، زن را از انسانی مستقل و برخوردار از حقوق بنیادین به موضوع کنترل و مالکیت خانواده تبدیل می‌کند. مشارکت احتمالی اعضای خانواده در چنین جنایتی نیز نشان می‌دهد که بازتولید این مناسبات الزاماً به مردان محدود نمی‌شود.
از منظر هانا، قتل زهرا سلیمانی را نمی‌توان صرفاً یک اختلاف خانوادگی یا جنایتی با انگیزه «ناموسی» توصیف کرد. این زن‌کشی جلوه‌ای از خشونت مبتنی بر جنسیت است که در بستر مناسبات مالکانه، تبعیض ساختاری و فقدان حمایت قانونی مؤثر از زنان استمرار می‌یابد. هیچ برداشت فرهنگی یا اخلاقی از آبرو و حیثیت خانوادگی نمی‌تواند حق حیات و کرامت انسانی زنان را مشروط به رفتار، انتخاب یا رضایت دیگران کند.
سازمان حقوق بشر هانا ضمن محکومیت این جنایت، بر ضرورت تحقیقات مستقل، رسیدگی قضایی مؤثر و پاسخ‌گویی تمامی افراد مسئول تأکید می‌کند. مقابله با زن‌کشی، افزون بر پیگرد عاملان، مستلزم نفی مناسباتی است که به نام «ناموس» برای خانواده حق نظارت، تنبیه و تصمیم‌گیری درباره زندگی زنان قائل می‌شوند.