سازمان حقوق بشر هانا نسبت به تداوم وضعیت نامعلوم «لقمان پورمند»، شهروند کُرد ۳۶ ساله اهل روستای دیزج مرگور ارومیه، ابراز نگرانی جدی میکند.
بر اساس اطلاعات موجود، پورمند در اواخر اسفندماه ۱۴۰۴ در محل کار خود توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکانی نامعلوم منتقل شده است. از زمان بازداشت، اطلاعات روشن و رسمی درباره محل نگهداری، مرجع مسئول بازداشت، وضعیت پرونده و اتهامات احتمالی او در اختیار خانواده قرار نگرفته و ارتباط وی با نزدیکان نیز به تماسهایی محدود شده است. او همچنین از دسترسی مؤثر به وکیل و ملاقات با خانواده محروم مانده است.
در حقوق بینالملل، هنگامی که فردی توسط مأموران دولتی از آزادی محروم میشود و سپس سرنوشت یا محل نگهداری او پنهان میماند، به نحوی که عملاً از حمایت قانون خارج شود، وضعیت میتواند واجد عناصر ناپدیدسازی قهری باشد. بر همین اساس، نامعلوم ماندن محل نگهداری لقمان پورمند و محرومیت او از تضمینهای اساسی قانونی، نگرانی جدی از قرار گرفتن وی در چنین وضعیتی ایجاد کرده است.
ناپدیدسازی قهری از شدیدترین موارد نقض حقوق بشر است و حقوقی چون آزادی و امنیت شخصی، دسترسی به عدالت، مصونیت از شکنجه و در مواردی حق حیات را در معرض خطر قرار میدهد. این عمل در صورت ارتکاب گسترده یا سازمانیافته علیه جمعیت غیرنظامی میتواند جنایت علیه بشریت محسوب شود. استفاده از بازداشت مخفی، پنهان نگه داشتن محل نگهداری و قطع یا محدود کردن ارتباط با خانواده و وکیل نیز از شیوههایی است که جمهوری اسلامی طی سالهای گذشته در برخورد با مخالفان سیاسی، فعالان مدنی و معترضان به کار گرفته است.
سازمان حقوق بشر هانا جمهوری اسلامی را مسئول مستقیم حفظ جان، سلامت و امنیت لقمان پورمند میداند و خواهان اعلام فوری و شفاف محل نگهداری و وضعیت حقوقی او، دسترسی بدون مانع به وکیل و خانواده و پایان دادن به هرگونه نگهداری خارج از نظارت و حمایت مؤثر قانون است.