حکومت مرگ در برابر حق دانستن؛ آزادی مطبوعات در چنگال سانسور، سرکوب و قطع اینترنت
سازمان حقوق بشری هانا، به مناسبت سوم می، روز جهانی آزادی مطبوعات، بر جایگاه بنیادین آزادی بیان، آزادی رسانه و دسترسی آزاد به اطلاعات تأکید میکند. آزادی مطبوعات تنها حق روزنامهنگار برای انتشار خبر نیست؛ صورت نهادی حق جامعه برای دانستن، نظارت بر قدرت، کشف حقیقت و دادخواهی است. جامعهای که رسانه آزاد ندارد، در برابر فساد، خشونت دولتی، تبعیض و سرکوب بیدفاع میماند.
در جمهوری اسلامی، آزادی مطبوعات نه صرفاً محدود، بلکه بهطور نظاممند سرکوب شده است. رسانه مستقل تهدید امنیتی تلقی میشود و روزنامهنگار، نویسنده و شهروندخبرنگار با اتهاماتی چون «تبلیغ علیه نظام»، «نشر اکاذیب»، «تشویش اذهان عمومی» و «همکاری با دشمن» هدف تعقیب، بازداشت، تهدید، تبعید و حذف قرار میگیرند. در چنین ساختاری، خبر جرم میشود و حقیقت در برابر دستگاه امنیتی و قضایی قرار میگیرد.
هانا تأکید میکند که دسترسی آزاد، امن و برابر به اینترنت از ارکان بنیادین حق دانستن و از شروط واقعی آزادی مطبوعات در عصر حاضر است. قطع و محدودسازی طولانی اینترنت در ایران، تنها اختلال ارتباطی نیست؛ تلاشی سازمانیافته برای جدا کردن جامعه از حقیقت، جلوگیری از مستندسازی نقض حقوق بشر، خاموش کردن صدای قربانیان و قطع ارتباط مردم با جهان است.
جمهوری اسلامی میداند که رسانه آزاد و اینترنت آزاد، شکنجه، فساد، اعدام و سرکوب را از تاریکی بیرون میکشد و تبعیض ساختاری علیه زنان، اقلیتهای ملی، اتنیکی، زبانی، دینی، مذهبی، جنسی و جنسیتی، کارگران، زندانیان سیاسی و خانوادههای دادخواه را به وجدان عمومی میسپارد. از همین رو، دشمنی حکومت با مطبوعات آزاد و اینترنت آزاد، در حقیقت دشمنی با آگاهی، پاسخگویی و حق بنیادین مردم برای دانستن است.
از منظر حقوق بشر، هیچ حکومتی حق ندارد به بهانه امنیت ملی، نظم عمومی یا مصلحت سیاسی، آزادی بیان، آزادی رسانه و دسترسی مردم به اینترنت آزاد را از بنیاد نابود کند. هر محدودیتی بر بیان و ارتباطات باید استثنایی، قانونی، ضروری، متناسب و تحت نظارت مرجع قضایی مستقل باشد. در جمهوری اسلامی اما اصل بر سرکوب است و آزادی به امری مشروط، ناامن و موقت فروکاسته شده است.
سازمان حقوق بشری هانا، سرکوب نظاممند رسانهها، روزنامهنگاران، نویسندگان، فعالان رسانهای و شهروندخبرنگاران را بهشدت محکوم میکند و خواستار آزادی فوری و بیقیدوشرط همه کسانی است که به دلیل بیان، گزارشگری یا دفاع از حق جامعه برای دانستن بازداشت، محکوم، تهدید یا وادار به سکوت شدهاند.
هانا همچنین خواستار پایان فوری سانسور و فیلترینگ، رفع محدودیتهای اینترنت، لغو قوانین مبهم و امنیتی علیه رسانهها، تضمین استقلال رسانهها، حمایت مؤثر از امنیت روزنامهنگاران و پاسخگویی مقاماتی است که در سرکوب آزادی مطبوعات و محرومسازی مردم از حق دانستن نقش داشتهاند.
آزادی مطبوعات امتیاز حکومت نیست؛ حق مردم است. تا زمانی که در ایران حقیقت جرم باشد، روزنامهنگار متهم و اینترنت ابزار کنترل امنیتی، سخن گفتن از عدالت، قانون و پاسخگویی بیمعناست.
