گزارش هانا از مرگ دردناک سوگند صیادی، نوجوان ۱۵ ساله در کرمانشاه

سازمان حقوق بشر هانا اطلاعاتی درباره مرگ مشکوک سوگند صیادی، دانش‌آموز ۱۵ ساله اهل روستای علیرضاوندی از توابع گیلانغرب و ساکن کرمانشاه، دریافت کرده است. بر اساس این اطلاعات، سوگند پس از ضرب‌وشتم شدید از سوی پدرش جان خود را از دست داده است. شواهد و روایت‌های دریافتی، احتمال وقوع قتل با انگیزه ناموسی را مطرح کرده و عملکرد مسئولان مدرسه در مواجهه با تهدید جانی این کودک را نیز زیر سؤال برده است.

بنابر اطلاعات رسیده به هانا، مدیریت مدرسه رضوان پس از آگاهی از موضوعی مرتبط با زندگی خصوصی سوگند، پدرش، کیومرث صیادی، را به مدرسه فراخوانده است. به گفته منابع هانا، پدر سوگند او را در برابر همکلاسی‌هایش به‌شدت مورد ضرب‌وشتم قرار داده و در بیرون از مدرسه نیز سر او را چندین بار به دیوار کوبیده است. سوگند پیش از ترک مدرسه به مسئولان هشدار داده بود که پدرش در صورت بازگشت به خانه او را خواهد کشت. بااین‌حال، بنا بر روایت دریافتی، مسئولان مدرسه بدون اقدامی مؤثر برای حفاظت از جان این دانش‌آموز، اجازه داده‌اند او همراه پدرش به خانه بازگردد.

منابع هانا همچنین از ادامه ضرب‌وشتم در منزل و ادعای پرتاب سوگند از طبقه سوم ساختمان توسط پدرش خبر داده‌اند. پیکر بی‌جان او صبح روز بعد در حیاط منزل پیدا شده است. هرچند این اطلاعات اتهامات سنگینی را متوجه پدر سوگند می‌کند، علت دقیق مرگ و چگونگی وقوع آن هنوز به‌طور مستقل تأیید نشده است. آموزش‌وپرورش کرمانشاه نیز از آغاز بررسی‌های اداری درباره این پرونده خبر داده است.

از منظر حقوقی، در صورت تأیید هشدارهای سوگند و آگاهی مسئولان مدرسه از خطر، خودداری آنان از مداخله و گزارش موضوع می‌تواند مصداق نقض تکالیف مقرر در مواد ۶ و ۱۷ قانون حمایت از اطفال و نوجوانان باشد. از نظر هانا، این پرونده همچنین ناکارآمدی ساختاری نظام آموزش‌وپرورش ایدئولوژیک و فقه‌محور جمهوری اسلامی را در حمایت از کودکان آشکار می‌سازد؛ نظامی که در آن اقتدار خانواده و ملاحظات اخلاقی و انضباطی، در عمل می‌تواند بر کرامت انسانی، امنیت و مصالح عالیه کودک تقدم یابد. مدرسه‌ای که باید پناهگاه دانش‌آموز در برابر خشونت باشد، در صورت صحت روایت‌های موجود، خود به یکی از حلقه‌های زنجیره‌ای تبدیل شده که او را در معرض خطر مرگ قرار داده است.

این واقعه همچنین در بستر خشونت ناموسی علیه دختران و زنان در ایران قابل بررسی است؛ خشونتی که با کنترل زندگی خصوصی آنان و توجیه اقتدار مردان خانواده پیوند دارد. ماده ۳۰۱ قانون مجازات اسلامی نیز با مستثنا کردن پدر و اجداد پدری از قصاص در صورت قتل فرزند، حمایت کیفری برابر از حق حیات کودکان را مخدوش می‌کند. بااین‌حال، انگیزه ناموسی و مسئولیت کیفری پدر در این پرونده باید از طریق تحقیقات مستقل احراز شود.

سازمان حقوق بشر هانا خواستار رسیدگی فوری، مستقل و شفاف به اتهامات مطرح‌شده علیه پدر سوگند صیادی، تعیین علت مرگ و بررسی مسئولیت احتمالی مدیر و دیگر مسئولان مدرسه است. هانا تأکید می‌کند که هیچ توجیهی مبتنی بر ناموس، آبروی خانوادگی یا اختیارات پدرانه نمی‌تواند مجوز خشونت علیه کودکان و سلب حیات باشد و بی‌اعتنایی نهادهای مسئول به تهدید جانی آنان نیز نباید بدون پاسخ‌گویی باقی بماند.

مقالات مرتبط

پر بیننده ترین ها