هانا؛ اطلاعات دریافتی حاکی از آن است، بە دلیل شلیک مستقیم نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران ٤ کولبر کرد در ارتفاعات مرزی بانە کشتە و زخمی شدند.
در این حادثە تلخ، یک کولبر کرد با هویت «رسول کریمی» فرزند ''کریم و آریز'' اهل شهرستان بانە کە ٣٢ سال سن داشت جان خود را از دست داد.
همچنین ٣ شهروند دیگر با نامهای «رامیار» و «محمد» کە هردو اهل روستای «سبدلو» هستند، همراه با یک فرد دیگر با نام «شیرزاد» اهل روستای «درگاشیخان» در شهرستان «بانە» مورد هجوم نیروهای مسلح ایران قرار گرفتە و سر انجام مجروح شدند.
کولبری پدیدە حاصل از فقر و بیکاری در مناطق کردستان است کە مردم کردستان از روی ناچاری بە آن پناە میبرند. این کولبران علیرغم خطر انفجار مین، سقوط از ارتفاع وسرمازدگی، بە بهانە حمل کالای قاچاق نیز از سوی نیروهای ایران و از طرفی دیگر نیروهای نظامی کشورهای ترکیە و عراق بە روی آنان شلیک می شود و یا مورد آزار و شکنجە قرار می گیرند.
این وضعیت مردم کردستان نقض آشکار حقوق هر انسان است کە حاکمیت کنونی کشور مسئول اصلی آن محسوب میشود، زیرا در بخشی از اعلامیە جهانی حقوق بشر کە خود جمهوری اسلامی ایران نیز بە دلیل امضای آن ملزم بە اجرای متن این اعلامیە است، اینگونە آمدە است:
مادهٔ ۲۳: هر انسانی حق دارد که صاحب شغل بوده و آزادانه شغل خویش را انتخاب کند، شرایط کاری منصفانه مورد رضایت خویش را دارا باشد و سزاوار حمایت در برابر بیکاری است. هر انسانی سزاوار است تا بدون رواداشت هیچ تبعیضی برای کار برابر، مزد برابر دریافت نماید. هر کسی که کار میکند سزاوار دریافت پاداشی منصفانه و مطلوب برای تأمین خویش و خانوادهٔ خویش موافق با حیثیت و کرامت انسانی بوده و نیز میبایست در صورت نیاز از پشتیبانیهای اجتماعی تکمیلی برخوردار گردد. هر شخصی حق دارد که برای حفاظت از منافع خود اتحادیهٔ صنفی تشکیل دهد یا به اتحادیههای صنفی بپیوندد.
مادهٔ ۲۵: هر انسانی سزاوار یک زندگی با استانداردهای قابل قبول برای تأمین سلامتی و رفاه خود و خانواده اش، از جمله تأمین خوراک، پوشاک، مسکن، مراقبتهای پزشکی و خدمات اجتماعی ضروری است و همچنین حق دارد که در زمانهای بیکاری، بیماری، نقص عضو، بیوگی، سالمندی و فقدان منابع تأمین معاش، تحت هر شرایطی که از حدود اختیار وی خارج است، از تأمین اجتماعی بهرهمند گردد. دورهٔ مادری و دورهٔ کودکی سزاوار توجه و مراقبت ویژه است. همهٔ کودکان، اعم از آن که با پیوند زناشویی یا خارج از پیوند زناشویی به دنیا بیایند، میبایست از حمایت اجتماعی یکسان برخوردار شوند.