بامداد سهشنبه ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۵، نیروهای امنیتی وابسته به اطلاعات سپاه با یورش به منازل دو شهروند کُرد اهل روستای «کوسهکهریز» از توابع مهاباد، آنان را بدون ارائه حکم قضایی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل کردند.
هویت این افراد «میکائیل (شورش) دودکانلو میلان» ۴۰ ساله و متأهل، و «احسان خرمآباد» نوجوان ۱۷ ساله اعلام شده است. بنا بر اطلاعات دریافتی، عملیات بازداشت بین ساعت ۳ تا ۵ بامداد و همراه با ورود نیروهای امنیتی به منازل این شهروندان انجام شده است.
تا زمان تنظیم این گزارش، هیچگونه اطلاعاتی درباره دلایل بازداشت، اتهامات احتمالی، محل نگهداری، یا وضعیت حقوقی این دو شهروند منتشر نشده و نهادهای امنیتی و قضایی نیز توضیح رسمی در این خصوص ارائه نکردهاند. خانوادههای آنان همچنان از سرنوشت و محل انتقال این افراد بیاطلاع هستند.
بازداشت بدون ارائه حکم قضایی، نگهداری در مکان نامعلوم، و محرومکردن بازداشتشدگان از دسترسی فوری به خانواده و وکیل، از مصادیق بازداشت خودسرانه و نقض اصول بنیادین دادرسی عادلانه محسوب میشود. این نگرانیها در مورد احسان خرمآباد، بهعنوان فرد زیر ۱۸ سال، ابعاد جدیتری پیدا میکند.
بر اساس اصول دادرسی ویژه کودکان، هرگونه اقدام کیفری یا امنیتی علیه افراد زیر ۱۸ سال باید تابع معیارهای حمایتی مضاعف، مداخله حداقلی، نظارت قضایی مؤثر، و تضمین فوری حق دسترسی به خانواده، وکیل، و حمایت روانی و اجتماعی باشد. انتقال یک کودک یا نوجوان به بازداشتگاههای امنیتی یا نگهداری در شرایط نامعلوم، خطر نقض جدی حقوق کودک، اعمال فشار، اخذ اعتراف اجباری، و محرومیت از حق دفاع را بهطور قابل توجهی افزایش میدهد.
بازداشت کودکان در پروندههای امنیتی، بدون شفافیت قضایی و خارج از چارچوبهای حمایتی مقرر در حقوق داخلی و تعهدات بینالمللی ایران، موجب نگرانی جدی نسبت به وضعیت جسمی و روانی آنان و احتمال نقض حقوق بنیادین ایشان است.