زندگی در میان جنگ، اخراج، انگ و اتهام
با اعلام آتشبس پس از ۴۰ روز جنگ، خطر برای پناهجویان و مهاجران افغان در ایران پایان نیافته است. در این جنگ افغانستانیها نیز در ایران نه فقط از حملات و ناامنی، بلکه همزمان از فشارهای امنیتی، ترس از بازداشت و خطر اخراج نیز آسیب دیدهاند. 
در روزهایی که شهرهای ایران هدف حملات قرار داشت، بسیاری از افغانستانیها همچنان در وضعیتی زندگی میکردند که بازرسی، ترس از متهم شدن، و نگرانی از بازگردانده شدن به افغانستان بخشی از زندگی روزمره آنان بود.
هانا اعلام می دارد،جنگ برای این جمعیت فقط به معنای بمباران نبود، بلکه به معنای زندگی همزمان زیر سایه جنگ و سرکوب بود. در این میان، مسئله فاطمیون نیز به فضای منفی علیه افغانستانیها دامن زده است. جمهوری اسلامی سالها از بخشی از مهاجران افغان برای اهداف نظامی خود استفاده کرده، اما این واقعیت هرگز نمیتواند بهانهای برای نادیده گرفتن حقوق میلیونها افغانستانی دیگر باشد. هیچ جمعیتی نباید به دلیل عملکرد یک گروه، به طور جمعی با سوءظن، تبعیض یا محرومیت روبهرو شود.
از منظر حقوق بین الملل بشر، جنگ و وضعیت امنیتی مجوز اخراج جمعی یا فشار بیشتر بر پناهجویان نیست. ایران همچنان موظف است اصل منع بازگرداندن اجباری، منع تبعیض، و حق دسترسی به حمایت قانونی را رعایت کند. در همین دوره، کمیساریای عالی پناهندگان UNHCR نیز از افزایش بازگشت افغانها از ایران و نیاز فوری آنان به حمایت، ثبتنام، مشاوره و کمک حقوقی خبر داده است. 
هانا نسبت به وضعیت پناهجویان و مهاجران افغان در ایران ابراز نگرانی جدی میکند. افغانستانیها نباید همزمان قربانی جنگ، سیاستهای امنیتی و خشم عمومی شوند. حقوق آنان مستقل از سیاستهای جمهوری اسلامی و مستقل از عملکرد گروههایی مانند فاطمیون است.
در این شرایط، حمایت عمومی اهمیت دارد. از همه افراد و نهادهای مدنی خواسته میشود برای حمایت از حقوق پناهجویان و مهاجران افغان در ایران، پتیشنی را که توسط برخی از فعالین افغانستانی تهیه شده برای حمایت از آنان امضا کنند: