بر اساس تحقیقات سازمان حقوق بشر هانا ، «ماریا حسینپناهی »۳۲ ساله داشت و اهل سنندج بوده است. قاتل (همسرش) با علم به باردار بودن وی با استفاده از چاقو به شکل فجیعی زنش را به قتل رسانده است.
به گفته شاهدان و نزدیکان خانواده، قتل پس از یک مشاجره شدید بین آنها رخ داده است.
این زنکشی روز سهشنبه ۱۴ بهمنماه ۱۴۰۴ اتفاق افتاده است.
قاتل با درندانهترین وجه ممکن، ضربات عمیقی بر پیکر واندام های حیاتی زن خود وارد کرده است.
ماریا که تنها سه ماه از آغاز زندگی مشترکش میگذشته است، به گفته مطلعین رابطهای عاشقانه با همسر خود داشته و بشدت دلبسته شوهرش بوده است.
پیش از وقوع این قتل شنیع، قاتل طی تماسی با خواهر ماریا او را تهدید کرده بود که پس از بازگشت به منزل همسرش را خواهد کشت. خواهر ماریا بلافاصله این تهدید را جدی گرفته وی را مطلع و از او خواسته خانه را ترک کند، اما ماریا به هر دلیلی تهدید را جدی نگرفته و در خانه مانده است.
خواهر او همزمان موضوع را به پلیس و اداره آگاهی اطلاع میدهد. در این اثنا که مجددا با ماریا تماس میگرد که صدای فریاد و کمک ماریا را می شنود.
متعاقب این جراحات عمیق به بیمارستان منتقل شده وتحت عمل جراحی قرار گرفته لیکن مقارن ساعت ۴ بامداد بر اثر خونریزی شدید جانباخته و جنین با قطع علائم حیاتی مواجه میشود.
به گفته مطلعین این قتل در برابر چشمان مادر همسرش رخ داده و او در پی شوک ناشی از خشونت شدید دچار ایست قلبی شده و به بیمارستان منتقل شده است.
شوان ناصری پس از ارتکاب قتل توسط اداره آگاهی سنندج بازداشت شده و به انجام این جنایت اعتراف کرده است.
سازمان حقوق بشر هانا ضمن محکومیت شدید این قتل، بار دیگر تاکید میکند که فقدان قوانین حمایتی موثر از زنان عامل اصلی بروز چنین فجایعی است. اعطای ریاست خانواده بر اساس قانون مدنی به مرد و وجود مفاهیم تبعیض آمیز و غیر انسانی فقهی نظیر «تمکین از شوهر » و «نشوز زن» در نظام حقوقی جمهوری اسلامی ایران، از اصلیترین عوامل قتلهای ناموسی در ایران به شمار میآید. نظام فقاهتی حقوقی جمهوری اسلامی در جایی که زنان نیازمند مداخله در مقابل خشونت هستند با توجیه حریم شخصی و آبرو سکوت نموده و هیچ حمایتی از زنان به عمل نمی آورد لیکن در جایی که زنان بایستی از آزادی های بنیادین نظیر حق بر پوشش برخوردار باشند مداخله و حتی آزادی های اساسی آنان را جرم انگاری میکند.