پناهجویان ایرانی در سوئیس که درخواست پناهندگی آنها از سوی اداره مهاجرت سوئیس رد شده است در تاریخ ۲۵ آوریل ۲۰۲۵، نسبت به شرایط دشواری که به دلیل سیستم مهاجرتی این کشور با آن مواجه شدهاند، صدای اعتراض خود را مقابل اداره مهاجرت سوئیس بلند کردهاند.
وریا محمدیان، پناهجوی کرد ایرانی و عضو سازمان حقوق بشر هانا، با بیان سخنانی به شرح محدودیتها و محرومیتهایی پرداخت که پناهجویان ایرانی در این کشور تجربه میکنند. وی به مشکلاتی از قبیل محرومیت از داشتن سیم کارت تلفن گرفته تا عدم توانایی در دریافت بستههای پستی، و حتی محدودیت در یادگیری زبان و خرید نیازمندیهای اولیه زندگی پرداخت و آنها را همچنان عذابآور و طاقتفرسا خواند
آقای محمدیان در این سخنرانی، مقامات مهاجرتی سوئیس را به دلیل تصمیمات سطحی و بیدقت در رد درخواستهای پناهندگی مورد انتقاد قرار داد و این اقدامات را خلاف اصول حقوق بشری دانست. او تصریح کرد که این تصمیمات نهتنها حقوق انسانی آنها را نقض کرده است بلکه فشارهای روانی و جسمی شدیدی بر این افراد وارد آورده که بسیاری را به ورطه ناامیدی و عدم قطعیت کشانده است.
در این سخنرانی، مفاد مهم حقوق بشر از جمله ماده ۱ و ماده ۱۴ اعلامیه جهانی حقوق بشر، و همچنین کنوانسیون ۱۹۵۱ ژنو درباره وضعیت پناهندگان برجسته شد. وی تأکید کرد که این قوانین باید بهطور کامل اجرا شوند و سیاستهای مهاجرتی نیازمند اصلاح جدی هستند تا همه پناهجویان بتوانند زندگی همراه با کرامت و عدالت را تجربه کنند.
وریا محمدیان همچنین از مردم سوئیس درخواست کرد که با این پناهجویان همبستگی نشان دهند و به جای دیوارهای جدایی، پلهایی از امید و انسانیت بسازند. او از گروه MSN و سازمان حقوق بشر هانا به دلیل حمایتهای بیدریغشان در تمامی شرایط و مواقع سپاسگزاری کرد و سخنان خود را با پیامی به پایان رساند:
عدالت هرگز خاموش نمیشود و صدای پناهجویان ایرانی همچنان برای تغییرات و اصلاحات اجتماعی طنینانداز خواهد بود.